tomar

Türkçe

Köken

Arapça

Ad

tomar (belirtme hâli tomarı, çoğulu tomarlar)

Tomarlar. (1)

1. dürülerek boru biçimi verilmiş deriler, kâğıtlar
   • "Faruk uğradı, bir tomar mektup daha bıraktı," dedim.

     — Pınar KÜR, 2004, Küçük Oyuncu, s. 176, Everest Yayınları
2. (askeriye) topun içini silmekte kullanılan, ucu fırçalı çubuk, küme

Çekimleme

tomar adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	tomar	tomarlar
belirtme	tomarı	tomarları
yönelme	tomara	tomarlara
bulunma	tomarda	tomarlarda
ayrılma	tomardan	tomarlardan
tamlayan	tomarın	tomarların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	tomarım	tomarlarım
belirtme	tomarımı	tomarlarımı
yönelme	tomarıma	tomarlarıma
bulunma	tomarımda	tomarlarımda
ayrılma	tomarımdan	tomarlarımdan
tamlayan	tomarımın	tomarlarımın
2. tekil (senin)
yalın	tomarın	tomarların
belirtme	tomarını	tomarlarını
yönelme	tomarına	tomarlarına
bulunma	tomarında	tomarlarında
ayrılma	tomarından	tomarlarından
tamlayan	tomarının	tomarlarının
3. tekil (onun)
yalın	tomarı	tomarları
belirtme	tomarını	tomarlarını
yönelme	tomarına	tomarlarına
bulunma	tomarında	tomarlarında
ayrılma	tomarından	tomarlarından
tamlayan	tomarının	tomarlarının
1. çoğul (bizim)
yalın	tomarımız	tomarlarımız
belirtme	tomarımızı	tomarlarımızı
yönelme	tomarımıza	tomarlarımıza
bulunma	tomarımızda	tomarlarımızda
ayrılma	tomarımızdan	tomarlarımızdan
tamlayan	tomarımızın	tomarlarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	tomarınız	tomarlarınız
belirtme	tomarınızı	tomarlarınızı
yönelme	tomarınıza	tomarlarınıza
bulunma	tomarınızda	tomarlarınızda
ayrılma	tomarınızdan	tomarlarınızdan
tamlayan	tomarınızın	tomarlarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	tomarı	tomarları
belirtme	tomarını	tomarlarını
yönelme	tomarına	tomarlarına
bulunma	tomarında	tomarlarında
ayrılma	tomarından	tomarlarından
tamlayan	tomarının	tomarlarının

Çeviriler

çeviriler

• Fince: käärö (fi)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "tomar" maddesi

İspanyolca

Eylem

tomar

1. almak
2. içmek

Portekizce

Eylem

tomar

1. almak